خدایااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

بس دیگه...

کمکم کن...

امشب شبی شادی عشق منه...

آره درست فهمیدین امشب عروسی کسی که رویایی دست نیافتنی و آرزوی همیشگی من بود و هست و خواهد بود...

نمی دونم و نمی تونم چیزی بنویسم...

ولی از امروز آرزو می کنم همه آدما به آرزویی که دیگه برای همیشه قیدشو زدن و دیگه کاملا ناامید شدن برسن و همون آرزوشون برآورده بشه...

امیدوار به یه معجزه یه معجزه خدایی...

نمی دونم شاید دیونه شدم...

شاید که نه حتما دیونه شدم...

چون می گه :

دل هیچکس مثل من غم نداره

مثل من غربت و ماتم نداره

من نمیدانم و همین درد مرا سخت می آزارد

که چرا انسان، این دانا با خوبی این همه بیگانه است...

این نوشته ای که امروز توی دستای منه ولی نمیدونم ناخواسته بوده یا خواسته بوده نمی دونم ... ولی به هرحال مهم اینه که با دست خط کسی که من می پرستمش و با همین هم زندگی می کنم ولی کاش فقط می دونستم نوشتن این شعر پشت اون برگه اتفاقی بوده یا نه...

دست خطش فوق العاده است، خیلی خوش خط می نویسه همیشه دوست داشتم دست خطش رو داشته باشم ...

وای امروز خیلی روز بدی بود تمام غصه های عالم توی وجودم بود تویه چند ثانیه داشت دیونم می کرد... برای رهایش زنگ زدم به کسی که همیشه شنونده حرفهای من بوده، خیلی خوبه فوق العادست و خیلی مهربون ولی نتونستم باش حرف بزنم...

آرزو کردم کاش می تونستم با اونی حرف بزنم که شنیدن صداش آرزومه... نه که من باش حرف بزنم فقط بش زنگ بزنم و اون فقط گوشیشو جواب بده و برای چند دقیقه نگه داره و بس... همین آرومم می کنه دیدنش تو اون لحظه تو اون ساعت شده بود آرزو...

بغض بدجوری گلوم رو فشار می داد و اشک مهلتم نمی داد بدجوری بهم فشار داشت می یومد برای 10 دقیقه تنها نشستم و گریه کردم...ولی مجبور بودم خودم رو کنترل کنم برای اینکه کسی شرایطم رو نفهمه صورتم رو شستم و عینک گذاشتم و به خوب بودن خودم تظاهر کردم، خسته شدم از اینهمه تظاهر خوب بودن خسته می خوام خودم باش می خوام به عالم و آدم بگم چقدر داغونم چقدر شکستم می خوام تنها زندگی کنم و سکوت کنم و چشمام ببینه صورت زیباش رو دست بکشم روی دست نوشته های اون و حس کنه چیزی رو که اون تو دستاش می گیره و حس می کنه و بخونم چیزی رو که اون دوست داره و اونی باشم که اون دوست داره و ببینم هر روز و هر لحظه...

نمی تونم ازش جدا شم نمی تونم روحم رو از وجودش از عشقش از بودنش خالی کنم، شده خون که توی رگ من جاریه... این رو فهمیدم که جدا شدن ازش برام نبودن به معنا واقعیه...

 ولی نمی خوام نباشم می خوام پیشش باشم، می خوام باش زندگی کنم، می خوام با بودنش، با زندگیش با خواستهاش، زندگی کنم و با حس کردن خوشبختیش خوشبختی رو حس کنم...

شب آغاز هجرت تو

شب در خود شکستنم بود

شب بی رحم رفتن تو

شب از پا نشستنم بود

شب بی تو شب بی من

شب دل مرده های تنها بود

شب رفتن شب مردن

شب دل کندن من از ما بود

از هجرت تو شکنجه دیدم

کوچ تو اوج ریاضتم بود

...

همه و خودم از بودنم از نوع بودنم خسته شدن ولی...

گره افتاده در کارم

به خود کرده گرفتارم

به جز در خود فرو رفتن

چه راهی پیش رو دارم

خیلی دوست دااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااارم

اي تو جاري توي شعرم

مثل عشق و خون و حسرت

دفتر شعر من از تو

سبد خاطرهامن...

واي خداي من، امروز از اون روزايي که تمام وجود شدم آرزو براي يک لحظه شنيدن صداش...

دارم ديونه مي شم دارم ذره ذره جدا مي شم... تمام سلولهاي بدنم دارند صداش مي کنن...

واي اي عشق، اي تمام هستي من، اي زندگي، بشنو صداي نگفته من رو، بشنو صداي فريادهاي من رو...

بشنو صداي گريه هاي هر روز من رو که آرزو مي کنم بودن تو را... حتي به يک نگاه.

شدي زندگي هر لحظه من...

شدي آرزوي هر ثانيه من...

يه حس عجيبي دارم... دارم ديونه مي شم. بي دليل اشکام مياد بغض گلوم رو فشار مي ده... سرم داره منفجر مي شه. 

مي خوام روي يه کوه تنهاي تنها باشم تا هيچ چيز باعث نشه يک لحظه از عالم خودم خارج بشم...

و به تمام لحظه هايي که با تو داشتم فکر کنم...

مي خوام داد بزنم تا تو صدام رو بشنوي...

مي خوام سنگ سخت رو با تمام وجودم گاز بگيرم به خاطر تمام اون چيزهايی که ندارم...

چون کم اوردم دارم ديووووووووووووووووووووونه مي شم واااااااااااااااااااااااااااااااااااي

زندگي با اين همه غم نمي ارزه

زندگي با اين همه غم نمي ارزه

خوشا پيدا شدن در عشق

خوشا عشق و خوشا خون جگر خوردن

خوشا مردن خوشا از عاشقي مردن

چه رويايي ميان ما

خوشا ديدار ما در خواب

چه اميدي به اين ساحل

خوشا فرياد زيرآب

مرا آتش زدي اي عشق

خوشا عشق و خوشا خون جگر خوردن

خوشا مردن، خوشا از عاشقي مردن

از روزن اين کنج خاکستري پرپر

مشغول تماشاي ويرون شدن من شو

برگرد به برگشتن از فاصله دورم کن

يه خاطره با من باش يه گريه مرورم کن

اي تمام زندگي و آرزوي تمام نشدني اي تمام آرزوهاي دست نيافتني...

اي معجزه خاموش يه حادثه روشن شو

يه لحظه فقط يه آه هم جنس شکفتن شو

اي خداي من اي بهترين من به خاطر تمام لحظه ها و روزهايي که به من دادي سراپا مي پرستمت...

بدان لحظه اي را که با يک بار خواستن شروع شد و با يک لحظه فکر به انجام براي من بهترين لحظه رو ساخت، يک زندگي يک عمر ولي زندگي و عمر 5 ساعته که اون 5 ساعت براي من 100 سال زندگي بود، 100 سال عمر بود ... از حرف زدن از خواستن از يا از نگه داشتن گوشي که حتي يک صدا هم پشت اون نبود، لحظه هايي هم روي زمين بود تنها ولي در کنار او با اون ولي تنها، 5 ساعت که شايد بيشتر ساعات اون به سکوت گذشت سکوت سکوت سکوتي که مي شه براش يه اسم پيدا کرد و گذاشت بهترين اسم سکوت دنيا که ميشه براش يه متن نوشت پس مي نويسم که...

ستاره و دنياي من يک نفره، عشقم، وجودم...

آهاي ستاره به من چشمک بزن دوباره !

آهاي دنيا به من لبخند بزن دوباره !

دلم گرفته از تو اي ستاره ، شبهايم بي تو تيره و تاره !

دلم گرفته از تو اي دنيا ، باور کن که زندگي بي تو بي معناست!

مرا باور کن ستاره ، هواي دلم پر از غباره ، مرا باور کن دنيا ، اينجا دلم خسته و تنهاست !

خسته ام ، خسته خسته ، ساز دلم غمگين است و شکسته !

دوباره هواي چشمانم ابريست ولي باران نمي بارد !

دوباره دلم به انتظار باران است ولي اشکهايم نمي آيد !

 بغض گلويم را مي فشارد ، تنهايي مرا مي آزارد ، هنوز غروب زندگي ام به پايان  نرسيده!

هنوز در حسرت طلوع نشسته ام ، باز در اين حسرت سرد تنها و دلشکسته ام!

آهاي ستاره به من چشمک بزن دوباره !

آهاي دنيا به من خسته نگاهي بينداز دوباره !

شب شده ، هنوز بيدارم ، نميدانم فردا بر من چه ميگذرد ، هنوز بي تابم!

نميدانم طلوع فردا به چه رنگيست ، رنگ آبيست ، يا رنگ سرخ به رنگ غروب!

نميدانم تا کي هواي دلم ابري است ، تا کي شبهاي تنهايي تاريک است!

مهتاب پشت ابرها جا مانده ، سکوت شب پر از هياهو را فرا گرفته !

دل تنهايم ، تنهايي را باور کرده ، و باز به انتظار او که دردش را گوش کند نشسته !

نميداند کسي نيست که بشنود دردهاي پر از دردش را !

کسي نيست که اين دل خسته را آرام کن ، تنهايي آمده و اين دل خسته را خسته ترکرده است !

آهاي جغد شبانه برايم بخوان دوباره ، سکوت را بشکن ، دلم به آواز تو خوش است!

آهاي ستاره به من چشمک بزن دوباره !

آهاي دنيا چه خبر از فردا؟

 دنيا سکوت کرد و دلم آرام گريست !

اي همه زندگي من اي تمام وجود اي کسي که آرزوي مني، اي ستاره من اي دنياي من، من رو بپذير...

عزيزترينم به سوالت به حرفت خيلي فکر کردم مي دوني چيه آدما وقتي هيچ چيز جز حرف زدن براي بودن و رسيدن و حس کردن عشق و تمام زندگي شون نداشته باشن، به نظر من ناخداگاه حرف زدنشون بريده بريده ميشه چون بايد بترسي از کلماتي که شايد عشق و زندگي و آرزوي هر روز تو رو ازت بگيرن...

منم با تمام ترس که نکنه تو رو بابت اين کلمه اين جمله اين حرف از دست بدم يا تو ناراحتشي يا برنجي بريده بريده حرف مي زنم...

دليلي جز عشق تو ندارم...

از عشق تو نفسم بريد تنم به لرزه در اومد و قلبم به تپش، گوشم هر لحظه آرزوي شنيدن صداي تو رو داره چشام آرزوي ديدن تو و تمام خواستنام چيزي نيست جز خواستن تو...  

ای دليل همه بودنها می پرستمت...

لحظه ای که با تمام وجودم حست می کردم چیزی رو روی دستم حس می کردم که همیشه و هرلحظه روی دست شما بود و هست وای بهترین و زیباترین و دست نیافتنی ترین روزهای عمرم بود...

تو بهترینی و زیباترین و رویایی ترین کس هستی برای من...

آنچه در چشمان من است تنها يک نگاه نيست ، يک دنيا عشق است !

آنچه که درون قلبم است تنها تپش قلبم نيست ، تو هستي و يک عالمه ابراز محبت درون آن !

آنچه که در نگاه تو ديدم ، چشمهاي خيسم بود و فرصتي ديگر براي آرامش اين دل!

براي من لحظه هاي در کنار تو بودن يک نفس تازه است ، نفسي از اعماق وجودم ، با آرامشي عاشقانه !

در لحظه هاي با تو بودن حتي آن سکوت نيز عاشقانه است ، سکوتي که صداي نفسهايت در ذهنم تکرار مي شد !

دلم نميخواهد با تو بودن تنها يک رويا باشد ، دلم نميخواهد فردا که رسيد اينها همه يک افسانه باشد، آرزو دارم فردا که آمد اين لحظه ها همه يک خاطره باشد !

 با بودن تو من اميدوار ميشوم به فرداي پر از روشنايي و عشق !

 و باز مي نويسم با تمام وجودم که ...

هر جا که باشم ، همينم ! يک عاشق!

هر جا که باشم ، دور از تو يا در کنار تو ، همينم ! يک مجنون !

فرقي ندارد کجا باشم ، چه کسي باشم يا در چه حالي باشم ، من همينم ، يک دلداده !

نه براي کسي هستم ، نه براي خودم ، من تنها براي تو هستم !

براي تو هستم و براي تو خواهم ماند !

مهم نيست که يک ديوانه ام ، مهم نيست  که لحظه به لحظه دلتنگم ، مهم اين است

 که دوستت دارم!

هر جا که باشم به يادت هستم ، ياد تو تکرار لحظه هاي زيباي عاشقيست !

لحظه هاي من پر از عشق است ، تکرار آن پر از جنون و ديوانگيست !

فرقي ندارد تو مرا بخواهي يا نخواهي ، فرقي ندارد تو مرا دوست داشته باشي

 يا نداشته باشي ،مهم اين است که من تنها تو را ميخواهم !

هر جا که بروي به دنبالت مي آيم ، به من بگويي نيا ، باز مي آيم! مي آيم تا به تو

برسم !   هر جا که باشم ، همينم ، يک عاشق !

عاشقي که ديگر هيچ چيز برايش مهم نيست و تنها تو براي او با ارزشي!

زندگي را با تمام زيباييهايش بدون تو نميخواهم!

زندگي را با تمام سختي هايش تنها با تو ميخواهم!

هر جا که باشي ، من هستم ، دنبال من نگرد ، من در قلبت هستم !

آري آن لحظه که درهاي قلبت را به روي من بستي من در کنج قلبت خانه کرده ام !

حالا اگر ميخواهي اين خانه را ويران کن ، من حتي در ويرانه قلبت نيز زندگي

خواهم کرد !

نه ديگر من از قلبت بيرون نميرم !

هر جا که باشم ، جاي من در قلبت است عزيزم !

دلم تنگ است

دلم اندازه حجم قفس تنگ است

سکوت از کوچه لبریز است

صدایم خیس و بارانی است

نمی دانم چرا در قلب من پاییز طولانی است.

سال ۸۶ لحظه هایی داشتم که حتی تو رویا هم نمی دیدم لحظه هایی که داشتنشون تو اون ساعت و در زمان گذشته بهترین و رویایی ترین لحظه و غمگین ترین خاطره در آینده به خاطر غم نداشتنشون ...

واای خدای من که فکرکردن بهش به غم دیگه نداشتن و از دست دادنش به اندازه یک عمر عذابم می ده... 

واااااااااااای...

دیدنش آرزو و شنیدن صداش رویا...

بهترینم بهترین سال و بهترین روزها و لحظه ها رو برات آرزو می کنم...

عید ۱۳۸۷ شما مبارک.

ای بزرگ موندنی

ای تلایه دار روز

سایه گستر رو تن

از گذشته تا هنوز

ای صدات صدای نور

تو شب رسیدنی

ای سخاوت غمت

بهترین بوسیدنی

اي کسي که وجودت ، بودنت در بهترين شرايط ممکن در اين دنيا براي من آرزوست...

 فکر بودنت برام آرامش روح و تن، حتی اگر در کنار من نباشی...

من خيلی کم هستم برای تو، يعنی هيچی نيستم برای تو، تو انقدر بزرگی که من در مقابل تو می افتم...

کاش من جزئی از تو بودم...

کاش من جزئی از بودنهای تو بودم نه تو برای من، من برای تو...

حس کردنت برام آرامش وجود و تن و روح...

چه حسی دارین وقتی به چیزی برسین که همیشه در آرزوی اون بوده باشین...

نمی دونم چی بگم و چی بنویسم ... من به چیزی رسیدم که جزئی از آرزوهای دست نیافتنی و محال من بود ولی من الان بهش رسیدم حسش کردم وای خدای من دیوانه کنندست...

نمی دونم چقدر دوستش دارم دیونهشم ...

فقط این رو می دونم که حاضرم براش بمیرم...

تمام ساعتی که پیشم بود سعی کردم حفظش کنم... صداش رو توی گوشم برای همیشه حفظ کنم...

دوست داشتم فقط صداش رو بشنوم برام مهم نبود چی میگه فقط می خواستم بشنوم شنیدن صداش برام یه دنیا با تمام آرزوهاش...

دوست داشتم فقط نگاهش کنم به دستاش واااااااااااااااااااااای که آرامشی بالاتر از اون برام وجود نداره...

من ارزش داشتن اون رو ندارم ...

وای از کی از چی باید ممنون باشم به خاطر تمام این ساعات و لحظه ها...

ازت ممنونم...

عشقش بودنش دوست داشتنش برام فرای تصور...

اون برای من خیلی زیاده دیونشم دیواااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااانه

وااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااای

کاش امروز تمام نمی شد ...

کاش امشب صبح نمی شد...

کاش من تو همین لحظه می ماندم و جلوتر نمی رفتم...

کاش من امشب تمام می شدم...

دیونتم . دیوووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووونه...

 اگه تنهایی میشه زخم ۱۰۰۰ ساله عشق

من ۱۰۰۰ سال دیگه منتظر تو می مونم

خیلی زیاد دوست دارم

عشقم براي تو ، احساسم براي تو ، زندگي ام براي تو ، من هيچ نمي خواهم!
با قلب و احساس من بازي کن ، اين قلب سرگرمي تو....
 تو شاد باش ، من ميسوزم ، تو بي خيال باش ، من ميسازم....
 در راه عشق تو  مثل آتش سوختم و اينک نيز تنها خاکسترم بر جا مانده است....
 خاکستري که تنها با باد محبت و عشق تو دوباره شعله ور خواهد شد....

دوست داشتنم نهايت نداره من چکار کنم خدايا...

نمي تونم نمي تونم نبودنت رو تحمل کنم نمي تونم

انقدر برام بزرگي انقدر عشقت برام بزرگه که آرزو مي کنم کاش دستگيره در اتاقت بودم تا هر روز، هر ثانيه مرا لمس مي کردي...

کاش کوچکترين و حقيرترين و کم ارزش ترين چيزي بودم که هر لحظه و هر ثانيه در پيش تو و در کنار توست و هر لحظه تو را حس مي کند و در کنار توست...

به خيلي چيزها رسيدم به خيلي چيزا خدايا ازت ممنونم، گفت بودم بهتر از تو هيچکس نيست، هيچکس، بهتر از تو روي زمين هيچکس نيست...

همه بدونين من بهترين روز والنتاين رو داشتم بهترين...

همه بدونين بهترين کادو رو من گرفتم...

من فداي تو که جونم با بودن توست...

من فداي تو که چشمام،گوشم، قلبم همه تو رو می بينه، می شنوه و صدا مي کنه...

حس کن صداي پراز بغض من رو، ببين اشکهاي هر روز من رو...

خدااااااااااااااااايا من چکار کنم...

تو عشق مني ، تو مال مني !
تو همه هستي مني ، تو بهترين لحظه زندگي مني !
قلبم تنها براي تو مي تپد ، اين لحظه هاي سخت زندگي به عشق تو ميگذرد ...
به عشق تو  ، عاشقترينم
تو هماني هستي که مرا از سراب تنهايي نجات دادي اي تنها بهانه براي نفس کشيدنم!
بيا و همچنان بهانه من براي زندگي در اين دنياي بي محبت باش !
همه دنيا يک سو ، تو نيز که همه دنياي مني سوي ديگر!
من اين سو که دنيا است را نميخواهم ، من تنها تو را ميخواهم !
تو عشق مني ، تو مال مني !
تو را ميخواهم نه براي نياز خويش ، تنها براي قلب تنهايم!
اين تويي که تنها لايق قلب پر احساس مني  زيرا تو پر احساس تر از اين
قلب عاشق مني!
صداقت را از درون چشمانت ميخوانم ، و اين را ميدانم که تو پاکترين عشق روي زميني !
 بيا مثل باران بر روي من ببار ، اي  پاکترين قطره !
 بيا و بر تن پر از گناهم با پاکي قطره هايت ببار ... و گناه هايم را از وجودم پاک کن!
من تنها با تو عاشقترينم ، تو نباشي من تنهاترينم !
با تو خوشبخت ترينم ، تو نباشي من بدبخت ترينم !
اگر تو باشي ، زندگي زيباست ، عشق بامعناست !
تو معناي واقعي عشقي ! تو مانند يک باغ پر از گل ، مثل بهشتي !
تو عشق مني ، تو مال مني !
هيچ کس  جز تو نميتواند در قلبم خانه کند ، هيچکس نميتواند مرا اسير قلبش کند !
اين تويي که توانستي مرا عاشق کني ، از عشق بالاتر ، تو مرا ديوانه خودت کردي !
تو چه کسي هستي؟ انگار فرشته اي ! چقدر مهرباني ، چقدر زيبايي!
من چه کسي هستم؟ يک تنها بودم و اينک يک ديوانه ام !
تو عشق مني ، تو زندگي مني !
بگذار لحظه اي دستان گرمت را بگيرم تا باور کنم که مال من شده اي !
تو عشق مني ، تو مال مني !

عزيزترينم بهترين کادو و بهترين لحظه رو به من هديه دادي...

با تمام وجودم می پرستمت...

تو بهتريني

تو عشق مني ، تو مال مني !

به نام اون مهربوني که منو ديونه تو کرد و تورو ديونه ديگري ...

جاي تعجب نيست يک ديوانه دارد با تو حرف مي زند، خودت قضاوت کن که اول ديوانه نبودم و حالا خوشحال است که تو ديوانه اش کردي...

مي گويم و مي نويسم که فراتر ازعشق اين دنيا دوست دارم... و انقدر دوست دارم که تو رو مال خودم نمي دونم و مال خواست هاي خودم...

مي نويسم که :

·       کسي که هر روز بيشتر از ديروز دوستت دارد...

·       منت چمشهاي تو هم عالمي دارد ما فوق عالم رويا...

·       کسي که چه برف ببارد چه باران، تنها به ياد تو مي افتد...

·       هميشگي ترين ديوانه و ابدي ترين عاشقت...

·       تو بخواي و نخواي ، مي موني پيش من تو سرنوشتم...

·       کسي که نبودن تو حتي درتخيلش هم نمي گنجد...

·       هر کسي که گفت که بهر تو مردم دروغ گفت  من راست گفتم که بهر تو زنده ام

·       اغلب دلم برايت تنگ مي شود هر لحظه يک بار تنفست مي کنم...

·       دوستت دارم خيلي دوستت دارم

اصلا مي دوني چيه من راضي ام از تو اين دنيا به اين بزرگي، من به همين راضي ام که تو دوست داشتن من رو قبول داشته باشي و فقط يه چيز من و دوست داشتن من رو باور داشته باشي ...

کاش من تو بودم. کاش تو من بودي. کاش ما يکي بوديم. يک نفر دوتايي...

واسه عشق تو ديونه تر از من چه کسي...

دوست دارم خيلي دوست دارم.

منو ببخش به خاطر نوشته هام...

دوباره دلم گرفته
دوباره آسمان اين دل ابري شده ...
دوباره اين چشمهاي خسته باراني شده ....
دوباره دلم گرفته است و شعر دلتنگي را براي اين دل ميخوانم....
ميخوانم و اشک ميريزم ، آنقدر اشک ميريزم تا اين اشکها تبديل به گريه شوند...
 در گوشه اي ، تنهاي تنها و خسته از اين دنيا ....
دوباره اين دل بهانه ميگيرد و درد دلتنگي را در دلم بيشتر ميکند.....
 خيلي دلم گرفته است ، مثل همان لحظه اي که آسمان ابري مي شود...
 خيلي دلم گرفته است ، مثل همان لحظه اي که پرنده در قفس اسير است و با نگاه
 معصومانه خود به پرنده هايي که در آسمان آزادانه پرواز ميکنند چشم دوخته است...
 دلم گرفته است مثل لحظه تلخ غروب ، مثل لحظه سوختن پروانه ، مثل لحظه شکستن
  يک قلب تنها ...
 دوباره خورشيد مي رود و يک آسمان بي ستاره مي آيد و دوباره اين دل بهانه ميگيرد...
 به کنار پنجره ميروم ، نگاه به آسمان بي ستاره ....
آسماني دلگيرتر از اين دل خسته ....
 يک شب سرد و بي روح ، سردتر از اين وجود يخ زده.....
 خيلي دلم گرفته است ، احساس تنهايي در وجودم بيشتر از هميشه است....
تنهايي مرا مي سوزاند ، دلم هواي تو را کرده است....
 دوباره اين دل مثل چشمانم در حسرت طلوعي ديگر است....
 آسمان چشمانم پر از ابرهاي سياه سرگردان است ، قناري پر بسته در گوشه اي از
 قفس اين دل نشسته و بي آواز است....
 هوا ، هواي ابريست ، هواي دلگيريست....
 ميخواهم گريه کنم ، ميخواهم ببارم ....
 دلم ميخواهد از اين غم تلخ و نفسگير رها شوم ....
 اما نمي توانم.....
 دوباره دلم گرفته است ، خيلي دلم گرفته است...
 اما کسي نيست تا با من درد دل کند ، کسي نيست سرم را بر روي شانه هايش بگذارم
 و آرام شوم.... هيچکس نيست....!!!!

دوستت دارم...

خیلی دوست دارم...

تولدت مبارک

خدایا ازت ممنونم وای خدای من... 

از بابت تمام چیزهایی که میدونی و شاهدشون بودی ازت ممنونم...

خیلی دوست داااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااارم

عشق من

تولدت مبارک

به اندازه یک دنیا آرزومی و دوست دارم...

امیدوارم سالهای سال تولدت را جشن بگیرم...

و آرزو می کنم در کنار عشقت بهترین زندگی رو داشته باشی برات بهترینها رو  آرزو می کنم...

اگر روزی بتوانم تمام ارزشهای دنیا رو به تو هدیه بدم بازم برای تو کم هستش...

فوق العاده هستی...

دوست دارم

با همه وجودم، تولدت رو تبریک می گم

خیلی دوست دارم...

خدایا ازت ممنونم بابت همه چیزهایی که به من دادی...

خدایا شکر

عشق زندگی من

خیلی زیاد دوست دارم و می پرستمت...

منم در دید دور آسمانت...

تویی در سرنوشت آرزویم ...

منم تلخ ترین لحظه هایت...

تویی جاودانه ترین بر زبانم...

منم این آرزوی بی نیازت...

تویی اشکی نهفته در نگاهم ...

منم گلهای خشکیده ی باغی...

تویی گلهای جاویدان باغم...

منم قفل کلید دردهایت...

تویی مرهم بر زخم هایم...

منم زندانی از عشق و محبت...

تویی عاشق ندای بی نهایت...